Función de Relación e Receptores Sensoriais en Animais

Función de Relación nos Animais

A función de relación é o conxunto de procesos mediante os que un ser vivo establece contacto co exterior e interacciona con el. A relación pode ser con outros seres vivos ou co medio. A relación en animais é un proceso que ten estes tres pasos:

• Recepción de estímulos externos: órganos dos sentidos.
• Análise e resposta: sistemas nervioso e hormonal.
• Execución da resposta: aparello locomotor e secreción.

Receptores Sensoriais

Son as estruturas encargadas de recibir estímulos externos. Poden clasificarse segundo a orixe do estímulo:

• Exterorreceptores: Captan información do medio externo.
• Interorreceptores: Captan información do interior do animal. Estes divídense en:
  • Propiorreceptores: Informan sobre postura, tensión e equilibrio.
  • Viscerorreceptores: Informan sobre cambios nas vísceras.

Segundo o tipo de estímulo que captan, poden ser:

• Quimiorreceptores: Substancias químicas (olfacto e gusto).
• Termorreceptores: Cambios de temperatura (pel).
• Fotorreceptores: Luz (vista).
• Mecanorreceptores: Cambios mecánicos como presión, rozamento e gravidade (pel).
• Nociceptores: Captan a dor en todo o corpo, tanto externa como internamente.

A Vista nos Vertebrados

Os órganos da visión en vertebrados son os ollos. As características principais dos ollos en cada grupo son:

• Peixes: Sen pálpebras nin lacrimais. Non poden regular a pupila, polo que non se poden adaptar á iluminación.
• Anfibios: Con pálpebras e lacrimais. Só poden ver obxectos en movemento.
• Réptiles: Ollos con esclerótica endurecida e membrana nictitante (terceira pálpebra). Os ofidios teñen as pálpebras soldadas, polo que non pestañexan.
• Aves: Moi boa visión, membrana nictitante e ollos con gran concentración de fotorreceptores nas fóveas. Teñen ollos en posición lateral (excepto rapaces nocturnas), o que lles permite un maior campo de visión; pola contra, carecen de profundidade de campo (visión estereoscópica).
• Mamíferos: En xeral, ollos en posición lateral, excepto primates e carnívoros, que os teñen en posición frontal. Posúen pestanas e os felinos teñen membrana nictitante.

Órganos dos Sentidos en Vertebrados: Ollos Tipo Cámara

A estrutura dun ollo tipo cámara componse de:

• Esclerótica: Capa externa do ollo, dura e de cor branca, que protexe o ollo. Salvo na parte frontal, que é transparente e se transforma na córnea.
• Coroides: Capa intermedia que contén os capilares sanguíneos.
• Retina: Capa máis interna na que se atopan os fotorreceptores, especialmente na parte do fondo do ollo. Os fotorreceptores poden ser:
  • Conos: Captan cores.
  • Bastóns: Captan intensidade lumínica.
• Humor vítreo: Substancia xelatinosa e transparente que se atopa no interior do globo ocular e lle dá consistencia.
• Humor acuoso: Substancia líquida transparente que se atopa entre o cristalino e a córnea.
• Iris: Membrana de cor (cor dos ollos) retráctil. Controla a cantidade de luz que atravesa o ollo, facendo máis ou menos grande o diámetro da pupila, que é o espazo polo que pasa a luz.
• Cristalino: Estrutura en forma de lente que pode modificar a súa forma polo movemento dos músculos ciliares, estirándose e contraéndose para producir o enfoque dos obxectos.
• Nervio óptico: Nervio que comunica a retina (fotorreceptores) co sistema nervioso central.

Oído e Equilibrio nos Vertebrados

Os órganos da audición e o equilibrio en vertebrados son os oídos. As características principais dos oídos en cada grupo son:

• Peixes: O oído só ten un compartimento, o equivalente ao oído interno, que percibe as vibracións que se transmiten na auga. Aloxa tamén os órganos do equilibrio.
• Anfibios: Posúen tímpano, en contacto co exterior, e oído interno.
• Réptiles: Os ofidios carecen de tímpano, polo que carecen de audición. Nos saurios e quelonios hai un oído interno complexo e un oído medio con tímpano. Os cocodrilianos, ademais, teñen oído externo.
• Aves: Posúen un oído completo (interno, medio e externo), pero sen pavillón auditivo.
• Mamíferos: Posúen oído completo con pavillón auditivo, que lles permite capturar máis ondas sonoras e determinar a procedencia do son. Moitas especies teñen orellas orientables.