A Poesía Galega da Posguerra e as Festas Minervais

A Xeración das Festas Minervais

Trátase dunha xeración formada por escritores nacidos entre 1930 e 1940 que levaron a cabo unha profunda renovación da poesía galega, entre os que destacan Xosé Luís Méndez Ferrín, Uxío Novoneyra, Manuel María ou Xohana Torres.

Características da xeración

• Escritores monolingües en galego.
• Contan con formación universitaria.
• Vinculáronse ao proxecto da Editorial Galaxia.
• Manteñen un activo compromiso político.

Principais poetas e liñas temáticas

• Uxío Novoneyra (o poeta da montaña): destaca pola súa poesía paisaxística, na cal presenta as súas montañas do Courel (as serras, os lobos, as aguias, o son dos ríos... describe a paisaxe). Outras liñas son a poesía social e a amorosa (obras destacadas: Os eidos, Libro do Courel).
• Manuel María: desenvolve liñas de poesía paisaxística, social, intimista e amorosa (obra destacada: Terra Chá).
• Xosé Luís Méndez Ferrín:
  • Poesía lírica e intimista: desenvolve temas como a nostalxia, o amor e a morte.
  • Poesía reivindicativa: expresa o seu compromiso. Con Con pólvora e magnolias inicia unha nova etapa na poesía galega.
• Xohana Torres: aborda temas intimistas e sociais (obra destacada: Tempo de ría).
• Bernardino Graña (o poeta do mar): trata temas ligados ao amor e á natureza (obra destacada: Profecía do mar).
• Antón Avilés de Taramancos: autor de Cantos Caucanos.
• Grupo Brais Pinto: grupo poético cuxo nome fai referencia a un imaxinario afiador de Nogueira de Ramuín.

A Poesía da Posguerra en Galicia

A recuperación da poesía galega comeza na década dos 50. A data clave é 1950, momento no que se creou a Editorial Galaxia. Destacan grupos e colectivos como a Xeración do 36, a Promoción de Enlace e a Xeración das Festas Minervais, con figuras como Celso Emilio Ferreiro, Xosé María Díaz Castro ou María Mariño.

Celso Emilio Ferreiro e as series opositivas

Liñas temáticas:

• Social: Longa noite de pedra.
• Intimista: Onde o mundo se chama Celanova.
• Satírica: Cantigas de escarnio e maldicir.

Series opositivas na súa obra:

• Elementos positivos: termos referidos á claridade e á altura que connotan as ideas de esperanza, liberdade e xustiza.
• Elementos negativos: termos referidos á escuridade, a espazos pechados e profundos e á pedra. Aluden ao presente da ditadura franquista e expresan medo, opresión e inxustiza.

Outros autores da época

Luz Pozo Garza: céntrase na liña intimista e na comprometida. Entre as súas obras salientan O paxaro na boca (1952) e Códice Calixtino (1986).

Os Prexuízos Lingüísticos sobre o Galego

Os prexuízos lingüísticos son xuízos de valor sobre unha lingua que, por diversas circunstancias, nacen e viven na consciencia dalgúns membros da sociedade. Exemplos habituais inclúen considerar o uso do galego como un sinal de descortesía ou mala educación, asociar o galego ao mundo rural, á pobreza, á ignorancia e ao atraso, estigmatizalo como marca ideolóxica ou catalogalo de lingua primitiva ou dialecto. Estes tópicos existen co obxectivo manifesto de debilitar a lingua galega e reforzar o predominio da lingua castelá.