Termos Históricos e Políticos do Século XIX

Reino Unido e a Era Vitoriana

Cámara dos Comúns: Cámara baixa do Parlamento do Reino Unido e máximo órgano lexislativo do país.
Cámara dos Lords: Cámara alta do Parlamento do Reino Unido. Os lords son a alta nobreza e as persoas máis relevantes da vida social e política do país. Ata o século XIX tiveron gran poder.
Era Vitoriana: Foi o reinado de Vitoria I, que comezou en 1837 e prolongouse ata 1901. Neste período o Reino Unido alcanzou a súa máxima expansión territorial, consolidou o seu desenvolvemento industrial e mantivo as institucións baseadas na monarquía parlamentaria.
Cuestión Irlandesa: Foi a unificación de Irlanda co Reino Unido, a cal mantivo un desafío constante contra a súa incorporación. A tensión aumentou pola crise económica e a expulsión de miles de arrendatarios irlandeses das terras propiedade de terratenentes ingleses. Estes feitos radicalizaron o movemento nacionalista liderado por Charles S. Parnell.
Tories: Partido conservador do século XIX de Inglaterra.
Whigs: Os whigs ou liberais foron un partido político que potenciou as reformas democráticas da lei electoral de 1867.
Reformas electorais: Foi unha reforma de 1884 que elevou a cinco millóns o número de electores.

Plebicito: Consulta dos poderes públicos ao voto popular directo para aceptar ou rexeitar unha proposta política sobre poderes excepcionais, soberanía, etc.
Bonapartismo: Forma de goberno por parte de Luís Napoleón Bonaparte que respondía á tradición cesarista, en que o poder se concentraba nun só home pero a súa lexitimidade procedía do pobo.
Dereito de folga: Dereito que teñen os traballadores de reivindicaren as condicións de traballo.
Ensinanza laica: Sistema educativo que non posúe elementos de natureza relixiosa.
Confederación: Unión de territorios na que estes conservan a súa soberanía aínda que teñan institucións comúns. Estas últimas non teñen capacidades para tomar decisións.
Secesión: Acto de separarse dunha organización ou entidade política.

Konzern: Consorcio empresarial ou grupo de empresas en Alemaña. Modalidade de concentración en que un grupo de empresas controlaba un sector da produción ou todo o proceso produtivo, por exemplo, do aceiro (minas, altos fornos, etc.).
Kulturkampf: Loita pola cultura contra a Igrexa católica.
Káiser: Título usado polo emperador alemán.
Monarquía dual: A partir de 1867, o Imperio austríaco coñeceuse como o Imperio Austrohúngaro, popularmente chamado Monarquía Dual. Austria e Hungría eran estados separados, cada un coa súa propia constitución, goberno, parlamento e lingua.

Tsar: Título usado polo emperador ruso.
Autocracia: Termo que significa "goberno dun mesmo". Sistema de goberno autoritario en que a vontade dun soberano era a lei suprema.
Sultán: Título usado por monarcas turcos que facía referencia á súa autoridade política.
Estado teocrático: Forma de estado en que os líderes políticos son, ao mesmo tempo, líderes relixiosos.
Realpolitik: Realismo político, que antepoñía os resultados aos principios morais á hora de tomar decisións políticas.
Paz armada: Período de tempo desde 1879 ata o estalido da Primeira Guerra Mundial en 1914 onde as principais potencias levaron a cabo un intenso rearmamento.
Entente: En francés, "entendemento, acordo". Aplícase dende 1904 para designar os tratados de colaboración entre dous ou máis países en perfecta sintonía de intereses.