Revoluções Liberais e Nacionalistas de 1820, 1830 e 1848

Revolucións liberais e nacionalistas tras a Restauración

As revolucións liberais e nacionalistas foron os movementos que se opuxeron á Restauración en diversas ondas revolucionarias.

Liberalismo: defensa das liberdades e dos dereitos naturais, igualdade de todos os cidadáns ante a lei, dereito a participar no goberno (sufraxio universal) e división de poderes, segundo Montesquieu.

Nacionalismo: defensa da idea de Europa constituída por nacións.

Primeiras ondas revolucionarias

Os primeiros movementos revolucionarios foron as seguintes ondas:

Revolución de 1820

En España, co pronunciamento de Riego, iniciouse o Trienio Constitucional (1820-1823). A Constitución de 1812 volveu entrar en vigor e os gobernos liberais retomaron as reformas suspendidas por Fernando VII. O movemento estendeuse por Italia, Alemaña e a América española.

Características:

• Causas profundas: antiabsolutismo e nacionalismo.
• Novas formas de loita: sociedades secretas.
• Participación do exército para apoiar ou reprimir o levantamento.

Co Tratado de Adrianópolis (1829) concédese a independencia de Grecia, pero en 1830 Francia, Reino Unido e Rusia asinaron o "Protocolo de Londres", no que rexeitaron a instauración do réxime constitucional en Grecia, impoñendo a monarquía.

Revolución de 1830

Comezou en Francia e estendeuse a Bélxica, Polonia, etc. Foi unha revolución liberal de carácter nacionalista. Carlos X sucedeu ao seu pai Luís XVIII e deulle un xiro ultraconservador á monarquía.

A revolución comezou en París, no medio dunha crise agrícola e financeira. O detonante foi a aprobación das "4 Ordenanzas de 1830", que suspendían a liberdade de prensa, disolvían as cámaras de deputados, reducían a base electoral e permitían gobernar por decreto.

As "3 Gloriosas Xornadas" de xullo, con barricadas en París e o exército como cómplice, provocaron o exilio de Carlos X. Así iniciouse o reinado de Luís Felipe de Orleans, en teoría opostos aos principios da Restauración.

Por outra parte, Bélxica (que xunto con Holanda formaba o Reino dos Países Baixos) levantouse con inspiración liberal e nacionalista, conseguindo a independencia en 1831. Polonia tamén o intentou, pero o intento fracasou.

Revolución de 1848

Producida por un conxunto de causas económicas, políticas internacionais e sociais. Comezou en Francia pola prohibición duns actos reivindicativos en París. Esta presión obrigou a Luís Felipe de Orleans a abdicar, proclamándose así a Segunda República.

Este goberno adoptou medidas revolucionarias: sufraxio universal masculino, abolición da escravitude e creación de talleres nacionais para axudar aos obreiros no paro. Porén, tras o triunfo moderado nas eleccións, limitáronse as medidas anteriores e producíronse motíns populares.

Os propietarios querían a candidatura de Luís Napoleón (sobriño de Napoleón), que en 1851 deu un golpe de estado, autoproclamándose emperador.

En Italia, os revolucionarios demandaban constitucións liberais, sufraxio universal e o fin da ocupación austríaca. En Alemaña, as revoltas provocaron a convocatoria do Parlamento alemán de Fráncfort, proclamado soberano.

No Imperio Austríaco, o emperador tivo que facer fronte aos movementos revolucionarios.