Narrativa Galega Contemporánea: Autores, Obras e Tendencias

Narrativa galega: renovación e tradición

A narrativa galega experimentou unha lenta recuperación ao longo do século XX, coa que se abriron novos camiños estéticos e temáticos. A continuación repasamos as figuras e obras máis destacadas.

E. Blanco Amor

E. Blanco Amor publicou dúas novelas e un libro de relatos. A súa obra A Esmorga inicia a renovación da narrativa galega e supón o primeiro gran exemplo do realismo social. Ambientada no urbano de Ourense (Auria), a obra trata problemáticas das clases desfavorecidas, con presenza de pobreza, fame e violencia. Emprega o perspectivismo, a narración en primeira persoa e a lingua popular.

Ánxel Fole

A súa Ao longe é unha longa novela que conta a historia de tres xeracións dunha familia ao longo de dous séculos. Usa a pluriperspectiva, con varios narradores e personaxes.

Eduardo Pondal e os seus herdeiros

Os Bibliotecarios reúne sete relatos de carácter realista e autobiográfico, narrados en primeira persoa desde a infancia.

Álvaro Cunqueiro

Álvaro Cunqueiro desenvolveu dous grandes grupos de obras: as novelas e as galerías de retratos. Entre as primeiras destacan Merlín e familia e Se o señor Sinbad volvese illas. Entre as segundas, Escola de menciñeiros, Xente de aquí e acolá e Os outros, retratos de tipos populares e feirantes, con toques de carácter máxico e humor popular.

Ánxel Fole

Na tradición narrativa oral, Ánxel Fole cultivou o conto curto en Á luz do candil, Contos da néboa, Terra Brava e Que ningún cre. As súas Historias teñen carácter rural galego e son historias de suspense e intriga que buscan o medo. Nalgúns casos achegan toques de humor.

A Nova Narrativa Galega

G. Rodríguez Mourullo publicou Nace o primeiro arbor, serie de tres relatos que tratan a evocación da terra, a adolescencia e a emigración. Memorias de Tains é un libro epistolar que presenta a angustia do home e a incerteza dun mundo dominado por unha evolución constante.

X. L. M. Ferrín é autor de relatos curtos de recreación, con destaque polos personaxes e a materia dos ambientes británicos e a exploración do absurdo, dada a angustia humana. Entre as súas obras: Percival e outras historias, Vagar ata Bretaña, Esmeralda de Bretaña e Amor de Artur, Arnoia, Arnoia, Arraiana, así como a novela Ventre do silencio, con fondo sociopolítico e aproximacións á literatura fantástica.

Carlos Casares cultivou a nova narrativa con Nó 3, Vento ferido, Os escuros soños de Clío, contos clásicos inventados, e a novela O sol do que ves, Gracia.

Épica rural

Os textos deste ámbito homenaxean a Xosé Neira Vilas, contemporáneo doutros autores da NNG de carácter diferente.

• Memorias dun neno labrego: obra infantil, de protagonista de carácter socialrealista.
• A muller do ferro: protagonista adulta dentro do mundo rural, cun ton triste e pesimista.
• Historias de emigrantes: relacionada coa emigración.
• O espantallo amigo e O cabaliño de buxo: para públicos infantís e xuvenís.