Mosteiro de San Lorenzo de El Escorial: Arquitectura e Historia
Mosteiro de San Lorenzo de El Escorial
A construción do mosteiro de San Lorenzo de El Escorial foi encargada en primeiro momento ao arquitecto Juan Bautista de Toledo, pero á súa morte pasou a estar en mans de Juan de Herrera. É unha igrexa que, ademais de servir como tal e de residencia dunha comunidade de monxes, tamén serve como pazo desde onde gobernar os destinos da monarquía máis poderosa de Europa. Ademais, o lugar sería usado como panteón real e tería unha biblioteca onde se reuniría todo o saber do seu tempo.
Planta e simbolismo
A planta de todo o conxunto é un rectángulo. Ordénase ao redor de patios interiores que se distribúen simetricamente. Tradicionalmente, atribuíuse a esta planta un simbolismo relixioso, pois a súa forma recorda a unha parrilla invertida, instrumento no que foi martirizado San Lorenzo.
A multiplicidade de funcións do edificio obrigaba a complicar a estrutura abrindo patios centrais, e configúrase deste xeito unha planta rectangular centrada pola grandiosa igrexa monástica.
Patios e claustros
Un gran patio, tamén rectangular (o Patio dos Reis), serve de enlace entre a entrada principal do edificio e a fachada do templo, mentres que numerosos patios e claustros encadrados por naves perpendiculares ábrense de maneira simétrica a ambos lados do eixe axial. Entre todos eles, destaca polas súas dimensións o Patio dos Evanxelistas, que presenta unha superposición de ordes arquitectónicas da dobre galería do claustro e un templete de planta octogonal cupulado no centro do patio.
A igrexa
Entre as numerosas dependencias destaca a igrexa, un edificio de planta de cruz grega inscrita nun cadrado, seguindo o ideal renacentista de planta central, pero alongado cun vestíbulo.
Exterior e fachada
Existe unha gran sensación de horizontalidade, que non se ve alterada polas catro torres que se levantan nas catro esquinas do rectángulo monástico, nin polos frontóns que se elevan por enriba do nivel dos tellados na fachada principal.
No exterior, a decoración tamén é sobria. Destacan os muros sen decoración, e só se aprecia a variación dos vans e ventás e as torres das esquinas.
A fachada principal presenta unha maior organización do muro, que se atopa máis elevado que o resto, e ten unha superposición de ordes, xunto cun frontón triangular.
Importancia histórica
O Mosteiro do Escorial foi a obra arquitectónica máis importante da Contrarreforma Católica, ademais da do reinado de Felipe II.