Literatura Galega Posguerra e Teatro de Blanco Amor

O Teatro de Eduardo Blanco Amor

Qué dúas liñas estéticas e temáticas podemos distinguir no teatro de Blanco Amor? Como se titulan os volumes onde recolle as obras pertencentes a cada unha delas?

• Liña non realista: farsas para títeres.
• Liña realista costumista: teatro pra xente.

Cales son os principais ensaístas do exilio? Castelao, Luis Seoane, Luis Tobio Fernández, Alonso Ríos, entre outros.

A Poesía da Posguerra e a Xeración do 36

A poesía da posguerra e a xeración do 36 está formada polos escritores nados entre 1910 e 1920. Apoiáronse nos membros doutros grupos xeracionais como a Xeración Nós ou a xeración do 25. Algúns colaboraron co nacionalismo xuvenil e case todos resultan mobilizados durante o conflito armado.

Nesta xeración dominan os poetas e os máis destacados son:

• Xosé María Álvarez Blázquez: presenta un claro vínculo coas escolas imaxinistas, neotrobadoresca e neopopularista de posguerra. Creou obras como "Canle segredo", que trata o mundo cotián e a vida familiar.
• Xosé María Díaz Castro: creou "Penélope", no cal reflicte a frustración histórica da sociedade galega. Este poema pertence á súa obra cume, "Nimbos".
• Miguel González Garcés: creou diversas obras como "Bailada dos anxos" ou "Porta de aire".
• Pura Vázquez Iglesia: ten obras como "La Zarpa", a cal empezou a escribila con 15 anos, ou "O desacougo".
• Miguel Lueiro Rei: foi xornalista e narrador antifranquista que creou "Escolma ferida".
• Eduardo Moreiras Collazo: fundou a revista Mensajes de poesía. Tamén hai outros poetas como Manuel Casado, Manuel Fabeiro ou Sabino Torres.

Celso Emilio Ferreiro

A parte destes autores, cabe destacar a Celso Emilio Ferreiro, que é o que mellor representa a xeración do 36. A súa obra é de especial transcendencia e nela se poden distinguir tres liñas temáticas:

• A liña social: na cal defende o idioma e a sociedade.
• A liña intimista: na cal manifesta o seu desacougo existencial.
• A liña irónica e satírica: na cal usa o sarcasmo e a crítica.

Celso Emilio iniciouse no envío de poemas a diversos xornais. Na posguerra, participa na elaboración de varias traducións ao galego de autores xermánicos. En 1954 publicou o seu primeiro libro, "O soño sulagado", que é un poemario caracterizado polo intimismo.

En 1962 publicou "Longa noite de pedra", que é un libro que terá versións noutras linguas e presenta as seguintes características:

• Importancia da mensaxe que se expresa nunha voz colectiva.
• Sinxeleza expresiva.
• Renovación da lingua engadindo novos rexistros da vida cotiá.
• Emprego do humor e da ironía.
• Procura do ritmo e da musicalidade.

Tamén creou outras obras como "Viaxe ao país dos ananos", "Cimenterio privado", "Antífonas" e "Onde o mundo se chama Celanova".

A Promoción de Enlace

Tras a xeración do 36 xurdiu unha promoción de enlace, formada por:

• Mª do Carme Kruckenberg Sanjurjo: coas obras "Canaval de ouro", "A sombra ergueita", etc., que se caracterizan polo intimismo vivencial.
• Xosé Neira Vilas: que creou "Dende lonxe" e "Inquedo latexar", nos cales mostra a súa sinxeleza e o contido comprometido.
• Luz Pozo Garza: que foi a directora da revista Nordés e creou obras como "Códice Calixtino".
• Antón Tovar Bobillo: coas obras "Arredores" e "Diario sen datos".

A Xeración dos 50

A xeración dos 50 está formada por unha serie de escritores que irrompen no panorama literario galego e protagonizan unha renovación temática. Esta xeración tamén se chamou Xeración de la Noche. Como resposta ao illamento da ditadura, búscanse novas formas de expresión artística caracterizadas pola rebeldía. Contribuíron a modernizar a poesía, a prosa e o teatro galegos.

Na xeración dos 50 podemos distinguir dous grupos:

• O grupo compostelán: formado por Franco Grande, Xohana Torres, Carlos Casares, Xosé Manuel Bieiras, etc.
• O grupo Brais Pinto: formado por Alexandre Cribeiro, Ramón Lorenzo, etc.

Na renovación da poesía galega, o influxo do Existencialismo deu lugar a unha visión pesimista e angustiada da vida, a dor existencial, a influencia surrealista, etc.

Principais Poetas da Xeración dos 50

• Manuel Álvarez Torneiro: escribiu "Memoria dun silencio" e "Rigorosamente humano".
• Antón Avilés de Taramancos: coas obras "O tempo no espello" e "Cantos caucanos".
• Manuel María Fernández Teixeiro: coas obras "Muiñeiro de brétemas" e "Morrendo a cada intre".
• Salvador García Bodaño: con "Tempo de Compostela" e "Cantos de ausencia".
• Bernardino Graña: con "Profecía do mar" e "Poema do home que quixo vivir".
• Xosé María Méndez Ferrín: con "Voce na neboa" e "A trabe de ouro".
• Uxio Novoneyra: con "Os Eidos" e "Libro do Courel".
• María Xosé Queizán: con "Metáfora da metáfora" e "Despertar das amantes".
• Xohana Torres: con "Do sulco" e "Estacións ao mar".