Historia da Península: Romanización, Visigodos e Al-Ándalus
Conquista e Romanización
A conquista da península fíxose por razóns estratéxicas, económicas e agrícolas.
Etapas principais
- Conquista do leste e sur peninsular: O inicio da conquista estivo marcado pola Segunda Guerra Púnica.
- Conquista do centro e occidente: Nesta fase os romanos atoparon moita resistencia nativa con longas e custosas guerras: guerras lusitanas e celtibéricas.
- Sometemento dos pobos do norte: En tempos de Octavio Augusto. A guerra de guerrillas e o heroísmo nativo puxéronlles as cousas moi difíciles aos romanos.
A romanización foi a introdución en Hispania dos elementos sociais, políticos, económicos e culturais romanos. Os romanos deron moita importancia ao dereito e á administración, xa que eran un pobo práctico e que lle gustaba organizarse ben.
Instrumentos da romanización
Para lograr a romanización servíronse de varios instrumentos:
- División do territorio en provincias.
- Fundáronse moitas cidades, e cando estaban completamente romanizadas obtiñan o status de municipia de dereito romano.
- O exército.
- Unha ampla rede viaria.
- Mostras da romanización cultural foron a utilización do latín e o dereito romano.
A Monarquía Visigoda
A presenza visigoda na Península Ibérica comeza no século V por encargo de Roma para someter aos bárbaros entrados en Hispania no 409. Ao caer o Imperio Romano de Occidente, os visigodos establecen o seu reino na Galia, pero a derrota de Vouillé fronte aos francos fai que se espallen pola Península Ibérica e sitúen a súa capital en Toledo. O reino estableceuse como estado con Leovixildo á cabeza e logo tomou a súa forma definitiva nos Concilios de Toledo.
- Consolidación do territorio ben definido.
- Unidade xurídica e relixiosa das comunidades visigoda e hispanorromana.
- Reforzamento do poder real.
- A administración.
Tema 2: Historia Medieval
Os musulmáns na Península Ibérica
Evolución política
No ano 711 os musulmáns, aproveitando unha crise interna visigoda, entran na península e invádena sen dificultade.
A Península Ibérica pasou a ser unha provincia máis do Califato Omeia de Damasco co nome de Al-Ándalus. Esta situación cambiou cando, tras a revolución abasí, un Omeia refuxiouse en Al-Ándalus e proclamouse emir co nome de Abd al-Rahman I, rematando así co Emirato dependente. A etapa do Emirato Independente foi de gran inestabilidade, polos conflitos internos e polo avance dos cristiáns do norte.
Despois de derrotar a todos os rebeldes e aos cristiáns, Abd al-Rahman III proclámase califa. O Califato de Córdoba foi o período máis brillante. Sucedéronse dirixentes que interviñeron no norte de África e ameazaron a existencia dos pequenos reinos cristiáns do norte. O poder dos califas era absoluto. Finalmente, o califato fragmentouse en pequenos reinos inestables politicamente e enfrontados entre eles, os reinos de taifas, o que supuxo o debilitamento de Al-Ándalus.