Estrutura de nucleósidos, nucleótidos, fotosíntese, bacteriófagos e replicación do ADN
Nucleósidos e nucleótidos
Cal é a estrutura química dun nucleósido? E dun nucleótido? Que tipos de nucleótidos coñece? Cite catro biomoléculas formadas por nucleótidos e comente a súa función biolóxica.
A estrutura química dun nucleósido é unha molécula de base nitroxenada que se une a unha molécula de pentosa mediante un enlace N-glicosídico.
A estrutura química dun nucleótido é a dun nucleósido unido a unha molécula de ácido fosfórico, mediante un enlace éster fosfórico, a través do grupo hidroxilo do quinto carbono da pentosa.
Os ribonucleótidos (AMP, CMP, GMP, UMP) e os desoxirribonucleótidos (dAMP, dCMP, dGMP, dTMP).
Entre as biomoléculas formadas por nucleótidos temos: ADN, ARN e outras que non constitúen ácidos nucleicos (coenzimas, nucleótidos derivados do AMP, etc.). Considerarase válida unha breve explicación da función das moléculas citadas.
Cloroplasto e metabolismo fotosintético
Realice un esquema dun CLOROPLASTO observado ao microscopio electrónico, e sinale os seus compoñentes estruturais. Indique que procesos metabólicos teñen lugar no seu interior e en que parte do cloroplasto se realizan.
No estroma do cloroplasto ten lugar o ciclo de Calvin ou fase escura da fotosíntese.
Nas membranas tilacoidais ten lugar a fase luminosa da fotosíntese.
Ciclo lítico dun bacteriófago
Explique e represente mediante un debuxo o ciclo lítico dun bacteriófago. Sinale as distintas etapas do ciclo e explique brevemente que ocorre en cada unha delas.
Denomínase ciclo lítico porque conduce á destrución da célula hóspede.
Etapas do ciclo lítico
1. Fase de fixación ou adsorción. Os bacteriófagos fíxanse inicialmente a través das puntas das fibras caudais mediante enlaces químicos, e posteriormente de forma mecánica, ao cravar as espiñas basais na parede bacteriana.
2. Fase de penetración. O bacteriófago, mediante encimas lisozimas situadas na placa basal, perfora a parede celular da bacteria e logo contrae a vaina da cola e introduce o ADN a través do orificio practicado, co que o xenoma vírico pasa directamente ao citoplasma.
3. Fase de eclipse. Dáselle este nome dado que non se observan virus dentro da célula. Durante esta fase o virus replica o seu ADN e sintetiza ARN que sirve de base para a síntese de proteínas virais como os capsómeros.
4. Fase de ensamblaxe. Os capsómeros reúnense formando a cápsida, mentres que o ácido nucleico vírico se empaqueta e penetra na mesma.
5. Fase de lise ou liberación. Nesta fase, os novos virus saen ao exterior e son capaces de infectar outras bacterias.
Medios hipotónicos, hipertónicos e propiedades da auga
Respecto ao citoplasma celular, explique o que é un medio hipotónico e un medio hipertónico. Cando se produce plasmólise e cando turxencia? Indique tres propiedades físicoquímicas da auga e relacióneas coas súas funcións biolóxicas.
- Un medio hipotónico é aquel que presenta unha menor concentración de solutos ca o citosol. Un medio hipertónico é aquel que presenta unha maior concentración de solutos respecto ao citosol.
- A turxencia prodúcese como consecuencia da entrada de auga debido a que a célula se atopa nun medio hipotónico. A plasmólise prodúcese se o medio que rodea á célula é hipertónico; sairá auga ata acadar o equilibrio e a célula “enrúgase” máis ou menos dependendo da auga que saia.
- Cohesión e alta constante dieléctrica (transporte e disolvente); elevada calor específica (termorregulación); elevada calor de vaporización (refrixeración); adhesión (capilaridade); densidade en estado sólido (vida acuática en zonas frías).
Replicación do ADN
Como se replicaría unha molécula de ADN? Onde ten lugar este proceso? Indique os diferentes encimas implicados e a súa función no proceso da replicación.
- O proceso da replicación ten lugar en varias etapas:
1. Desenrolamento e apertura da dobre hélice, mediante a cal se separan as dúas cadeas. Esta separación comeza nas orixes de replicación, xerándose as denominadas burbullas de replicación, que se estenden e dan lugar aos garfos de replicación.
2. Síntese das novas cadeas. Unha ARN polimerasa sintetiza unha pequena molécula de ARN denominada primeiro cebador. A partir dela, a ADN polimerasa comeza a síntese do ADN, engadindo nucleótidos en dirección 5’→3’. Así a síntese é continua nunha das febras de nova creación e descontinua na outra, formándose os fragmentos de Okazaki (febra retardada). Unha ADN ligasa une os extremos dos diferentes fragmentos formándose a molécula de ADN.
- A replicación ten lugar no núcleo da célula eucariota ou no citoplasma das bacterias.
- As ADN polimerasas son as encimas encargadas de incorporar desoxirribonucleótidos á cadea de ADN que se está sintetizando, utilizando unha das febras de ADN como molde. As helicasas separan as dúas cadeas de ADN permitindo que poidan ser utilizadas como moldes para a síntese das cadeas complementarias. As topoisomerasas xiran a molécula evitando o superenrolamento. As proteínas SSB estabilizan as cadeas sinxelas. As ligasas unen os fragmentos de ADN adxacentes mediante enlaces fosfodiéster.